علی افراشته

 

به بانوی چامه های چهچهه زن، سیمین بهبهانی

 

چارمضراب افشاری که همنوازی یاحقی و شهناز بود به پایان رسید. آذر پژوهش غزلی دیگری را آغاز کرد و آنگاه که لحن خوش گلپایگانی را شنیدم ، نیم نگاهی به دایره های بزرگ و کوچک گردان ِ نوار انداختم که چه مقدار از آن باقی مانده است. مانند کودکانی که...

با نوشیدن جرعه جرعه از نوشیدنی خود نیم نگاهی هم به نیمه باقی مانده دارند

 

زچه جوهر آفریدی دل ِ داغدار ما را

که هزار لاله پوشد پس از این مزار ما را

 

تن ِ ما چرا بسوزی ، که خود این گناه کردی:

تو که بوسه گاه کردی لب پر شراب ما را

 

چو نسیم ِ آشنایی زکدام سو وزیدی

تو که بی قرار کردی همه لاله زار ما را

 

ز سرشک نم فشاندم به بنفشه زار دوری

که زبوته ها بچینی گل ِ انتظار ِ ما را

 

منم آن شکسته سازی که تو ام نمی نوازی

که فغان کنم زدستی که گسسته تار ما را

 

زکویر جان سیمین نه گل و نه سبزه روید

دل ِ رنگ و بو پسندت چه کند بهار ما را

 

گلپایگانی و سیمین توامان در من حلول کردند. تا آن زمان ترانه خوان می پنداشتمش اما بزودی دانستم شمارگان ِ آوازهایش بیش از شمارگان ِ ترانه هایش است.

همان همدمی ِ ساز و شعر و آواز ، در آن دم – ظهری از تابستان 69 – جایی از وجودم را نواخت که تا امشب – شبی از بهار 90 – که با منطقِ شناسنامه باید چهل ساله ای عاری از شور نوجوانی باشم ، آن دو را با خود کشانیده ام.

چونان گُنگی خواب دیده سراغ کتاب سیمین را می گرفتم. تا یک ماه تنها توفیقم آن بود که در منتخبی از شاعران، یک غزل دیگر از او را بیابم و مهمتر آنکه بدانم نام کامل شاعر «سیمین بهبهانی» ست.

ادامه دارد...

 

دیدگاه شما خواننده ارجمند ()

 

 

  فروغ فرخزاد در یکی از گفتگوهایش می گوید تا سرم به سنگ نخورد قبول ندارم که سنگ سفت است. . کسانی که در وب نوشته خود هویتشان را آشکار نساخته اند. بسیار بیشتر از من اندیشیده اند و پرمایه تر از من عمل کرده اند. عنوانی عمومی برای وبلاگ خود گزیده و به مدد صنعت ایهام خود را معما گونه معرفی کرده اند گروهی فیلسوفانه و ادیبانه: فریاد سکوت . سکوت فریاد، نوشتن نانوشته ها ، میان رفتن و ماندن ... و گروهی دیگر رمانتیک و نوستالوژی: زنی تنها در آستانه فصلی سرد ... مرد تنهای شب ... باور نگارنده آنست که اگر نخواهی هویت خود را آشکار سازی و در عین حال بنویسی مانند آن است که بخواهی خیابانهای تهران را برانی اما چند خیابان را حق راندن نداشته باشی. بناچار خیابانهای منتهی به خیابانهای ممنوعه را باید قلم بکشی و نوشته هایت شیر بی یال و اشکم ... . سیدعلی افراشته ، متولد آذر 1349 شهرستان فردوس. -ورودی 1369 رشته مهندسی متالورژی دانشگاه صنعتی شریف. - شرکت نیرپارس سال 74 تا 80. - شرکت فن آوری نوین نیرو (بطور موازی بصورت مشاور). - شرکت فراب از سال 80 تا حال حاضر (آخرین سمت: رئیس بازرسی نصب تجهیزات). - متاهل دارای یک فرزند به نام آرمین متولد 81. - در یکی از برنامه های گلها ، گلپایگانی به زیبایی میخواند: اوحدی راز خود از خلق نمی پوشاند. گو ببینند که ما پرده برانداخته ایم

پروفایل مدیر : سیدعلی افراشته ایمیل مدیر وبلاگ

 

 

عکس های جمعه به همراه تکرار یک توضیح دیدار دوباره با هم مدرسه ای ها و با آقای حائری مبین جان ، کمی خوش خط بنویس ساعتٍ 1 ظهر * چه باید کرد ؟ (بخش پایانی) چه باید کرد؟ (بخش نخست) سه ، دو ، یک رسانایی رسانه به خال هندویش بخشم مث فریاد نسلی که پر از عشق و پر از کینه س (عکس هایی از دهه هفتاد)

 

سنگ و سیماب بوی گل مریم باران اسیدی قمار عاشقانه دخترم عسل بیقرار مادر عاشق رجز میثم محتاجی امیرمحمد عقیقی

 

 

از توجه شما سپاسگزارم