name="keywords" />
به بانوی چامه های چهچهه زن، سیمین بهبهانی
درست به خاطر ندارم نخستین شعری که فراگرفتم سرودی بود در کودکستان :
قوقولی قوقو خروس می خونه / صبح شده چشماتو وا کن بپوش لباساتو که خیلی دیره / کفشاتو زودی به پا کن ...
یا آن شعر نامفهوم دیگر که هیچ گاه برایم دلچسب نبود. یک شوخی بی مزه می دانستمش .گاهی میان قوم و خویش مرا مخاطب قرار می دادند :
علی علی ای تنبلی / به دخترا چی کار داری ؟ / دخترا مال من اند / خانه نگهدار من اند ...
دیدگاه شما خواننده ارجمند ()